Het was inmiddels maart 2003...
Na de slechte winter met temperatuurverschillen van -10°C tot +10°C was het eindelijk lekker weer geworden: mooi helder en zonnig.
Ik dacht niet aan gevaar voor de bomen.
Tot de volgende morgen....., balen!
Een nachtvorst van -10°C, vreselijk!
)
kapotgevroren schalen ....
)
de cotoneaster in juli, normaal al
vol in het blad, nu net uitgelopen.
Er blijken wel wat dode takjes in te zitten...
Ziek was ik, doodziek toen ik die ochtend mijn bomen zag.
Bijna alle schalen stukgevroren in één nacht....
Met behulp van speciale secondenlijm heb ik de schalen voor nood gelijmd en de bomen er in terug gezet, hopend dat die geen schade hadden opgelopen.
Na een paar dagen liepen alle struikjes en ongeveer de helft van mijn boompjes al uit.
De andere helft was op het eerste gezicht dood, niet goed dacht ik zo en ben wat beter gaan onderzoeken.
Er bleken er toch nog een stuk of vijf te leven, dat gaf de groene kleur onder de bast aan, de rest was helaas echt dood.
Ik heb toen de wortels uitgespoeld om daar alles eens goed te kunnen bekijken en ontdekte dat alles onder de grond inmiddels verrot of dood was en dat er wat mij betreft geen redden meer aan was. Na deze domper bedacht ik: als ik nu eens probeer om de restanten met stekpoeder in te smeren, daar zit een groeihormoon in en dat activeert de wortelgroei misschien toch wel weer...
)
Close-up van de cotoneaster
)
De acer weer vol in het blad
Zo gedacht zo gedaan, het resultaat liet wel erg lang op zich wachten maar na enige weken kwamen de eerste knoppen aan een acer en twee prunussen.
Verbazingwekkend hoe sterk die kracht om te herstellen is.
Ik was dolgelukkig dat er tenminste nog een paar gered waren.
Pas na vier maanden begon de cotoneaster uit te lopen en deze heeft zich inmiddels weer knap hersteld.
Wat ik hiermee wil zeggen is, dat je heel goed moet kijken voordat je een bonsai opgeeft want als er nog maar iets van leven inzit, maakt hij nog kans!
Ik heb er gelukkig dit jaar nog een paar kunnen redden van de dood.
Met een kleine verminking links en rechts zien ze er eigenlijk nog prachtig uit en hebben inmiddels een waardevolle geschiedenis gekregen.
Veel bonsai plezier gewenst!
)
Hier en daar heb ik bladsnoei toegepast
om slapende knoppen te wekken...